NIEUWSBRIEF MAART 2002

Overspel is niet altijd een voldoende grond voor een echtscheiding.
Overspel is niet altijd een voldoende grond voor een echtscheiding. Het burgerlijk wetboek vermeldt nog steeds als eerste grond tot echtscheiding het overspel door de andere echtgenoot gepleegd. Een vaststelling van overspel is altijd als het beste en meest sluitende bewijs aanzien om een echtscheiding zonder al te veel problemen te bekomen lastens de andere echtgenoot. Overspel wordt immers vermoed beledigend te zijn voor de andere echtgenoot, zodat ook voor de rechtbanken geen bijkomende bewijzen moeten worden aangebracht. Toch hebben de rechtbanken altijd gesteld dat er rekening moet worden gehouden met omstandigheden die van aard zijn om het beledigend karakter van de schending van de huwelijkstrouw weg te nemen; zulks is niet beperkt tot de gevallen waarin het overspel door de man werd uitgelokt, met zijn medeweten plaatsvond of door bedrieglijke handelingen van zijnentwege tot stand kwam.

De Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel heeft in een recent vonnis (27 november 2001) nogmaals gesteld dat overspel vermoed wordt beledigend te zijn, tenzij de echtgenoot die aan zijn getrouwheidsplicht te kort is gekomen, bijzondere elementen of omstandigheden kan aanvoeren. De echtgenoot die het beledigend karakter van een vaststelling van overspel betwist, heeft dus de bewijslast van de feitelijkheden die het beledigend karakter van het gepleegde overspel ontnemen. Hij moet m.a.w. aantonen dat de andere partij hem expliciet of impliciet heeft vrijgesteld van zijn getrouwheidsplicht. De rechtbank oordeelde dat uit de aangevoerde feiten voldoende bleek dat er een morele breuk was tussen de echtgenoten vóór de feitelijke scheiding en dat de echtgenote duidelijk had gemaakt aan haar echtgenoot dat zij het verder samenleven wenste stop te zetten, lang vóór de feitelijke scheiding en vóór de vaststelling van overspel die zij naderhand bij haar echtgenoot liet vaststellen. De rechtbank steunt zich hiervoor op een overlijdensbericht van de vader van de echtgenote, waarop enkel melding wordt gemaakt van de echtgenote en de kinderen, doch waarop de echtgenoot niet meer wordt vermeld, vóór de procedure op grond van voorlopige maatregelen door de echtgenoten bij de Vrederechter was ingeleid. Bovendien stelt in hetzelfde vonnis de Rechtbank vast dat het feit van maanden op voorhand de scheiding voor te bereiden, het naar de buitenwereld toe laten uitschijnen dat er een breuk is in het samenleven en het ontvreemden en ontrekken van de kinderen aan hun vader beledigend is en een voldoende grond tot echtscheiding vormt voor de man.

De euro : een nieuwe munt, een nieuw woord, een nieuwe eenheid.
. Spelling van euro en cent
. Bedragen in euro uitspreken
. Het €-symbool
. De ISO-muntcode
. Een Belgische norm voor bedragen in documenten
. Bedragen schrijven
. Het juist woord met betrekking tot de muntunie en de euro
. Andere bronnen

Spelling van euro en cent
De eenheidsmunt heet in het Nederlands euro en wordt onderverdeeld in 100 cent.

Het woord eurocent bestaat eigenlijk niet maar op de zes kleinste euromuntstukken zal eurocent staan in plaats van cent om verwarring met US-dollarmuntstukken te vermijden. Het is niet uitgesloten dat in Frankrijk het woord centime gebruikt wordt voor cent.

Voor het gebruik van de hoofdletter en voor de meervoudsvorm gedragen de woorden euro en cent zich zoals andere munteenheden. Men schrijft dus euro uitsluitend met hoofdletter als hiermee een zin aanvangt. (In het Duits is 'Euro' altijd met een hoofdletter.)

Ook voor het gebruik van het meervoud gelden de gewone regels, die ook voor frank gelden. Wanneer een bepaald hoofdtelwoord of de woorden 'hoeveel' en 'zoveel' onmiddellijk voor een substantief staan dat een of andere maat aanduidt, waaronder muntbenamingen, dan blijft dat substantief gewoonlijk in het enkelvoud staan.

Voorbeelden: Dit boek kost 16 euro. Deze wagen koste 20 000 euro. Hoeveel euro is hij u schuldig?

Wanneer niet het bedrag maar een aantal geldstukken bedoeld wordt, kan de meervoudsvorm wel.

Voorbeeld: Voor de parkeermeter heb je twee euro's nodig.

Ook wanneer onbepaalde telwoorden voor het substantief staan, wordt dit laatste in het meervoud gebruikt.

Voorbeeld: Ettelijke euro's dien je neer te tellen voor een cd'tje.

Als men de abstracte munteenheid bedoelt, kan volgens de Nederlandse Taalunie zowel het enkelvoud als het meervoud gebruikt worden.

Voorbeeld: Dit getal moet worden omgerekend in een geldbedrag in euro. Of: Dit getal moet worden omgerekend in een geldbedrag in euro's.

Wanneer cijfers worden uitgedrukt als een veelvoud, wordt het meervoud gebruikt.

Voorbeeld: Deze gegevens worden uitgedrukt in duizenden euro's.

Eén uitzondering: op de bankbiljetten prijkt het woord EURO (en EYPW in Griekse letters) in hoofdletters en zonder meervoudsvorm. Daardoor kunnen deze biljetten zonder onderscheid circuleren in een ruim gebied waarin verschillende talen gangbaar zijn.

In samenstellingen met 'euro' schrijven we over het algemeen geen liggend streepje, tenzij het tweede lid met een e, i, o of u begint.

Voorbeelden: eurobiljet, euroteken, euro-uitgifte,

Een liggend streepje kan echter de duidelijkheid bevorderen, en het kan dus nuttig zijn het hier en daar toch te gebruiken.

De Europese Commissie heeft een tabel opgesteld met de door haar voorgestelde schrijfwijze van de woorden euro en cent in de verschillende talen van de EU-lidstaten.
Hieronder een deel van die tabel:

	Uitgedrukt als getal		Met bepaald lidwoord
	Eén eenheid	Verscheidene eenheden	Enkelvoud	Meervoud
Nederlands	1 euro	100 euro	de euro	de euro's
	1 cent	100 cent	de cent	de centen
Français	1 euro	100 euros	l'euro	les euros
	1 cent	100 cents	le cent	les cents
Deutsch	1 Euro	100 Euro	der Euro	die Euro
	1 Cent	100 Cent	der Cent	die Cent
English	1 euro	100 euro	the euro	the euro
	1 cent	100 cent	the cent	the cent

Bedragen in euro uitspreken
Nederlands [*ro]
Français [*Ro]
Deutsch ['*yro]
English ['ju*r*u]

Bovenstaande illustratie toont de uitspraak van het woord euro in vier talen. Cent wordt in alle talen uitgesproken als [sent].

12,39 EUR wordt uitgesproken als 'twaalf euro negenendertig'; of ook nog als 'twaalf euro negenendertig cent'. Tenzij in bijzondere omstandigheden (zoals in de les wiskunde of boekhouden) zegt men dus liever NIET 'twaalf komma negenendertig euro'.